Nogal Irritant - Duurzame gedachten bedenken... - Renée O

Nogal Irritant

opiniërend en eigenwijs


Nogal Irritant:
opiniërend en eigenwijs

Ideeën, standpunten, gedachten en emoties over maatschappelijke en persoonlijke kwesties, klein of groot, relevant of irrelevant, die de verbazing, zo niet de irritatie hebben opgewekt. Serieus maar niet zonder knipoog...

Blogs ook terug te vinden op
Aicha Qandisha
JOOP: jouw online opiniepagina
Frontaal Naakt
My Favourite Shoes
Republiek Allochtonië
Het Nederlands Leder- en Schoenenmuseum
Renée's Fanfiction
DenHaagDirect

Blogger:

Renée Olsthoorn
(1952, vertaalster Frans en Engels)

website: Aramis Translations



Photobucket

Gastbloggers:
Anne
Simone Olsthoorn
Rebecca van Putten
Dappere Dodo
Anoeska van Essen
Ben Zoutendijk
Frans Olsthoorn
Rena Breed
Inge Specht
Tommy

Shasja Dekker
Claudia Christern
Tasio Ferrand
Luisa Samora

Nogal Irritant

Recent comments

  • July 28, 2012 5:46 pm

    Duurzame gedachten bedenken… - Renée O

     

    Huh? Duurzame gedachten bedenken… Over zo’n zinnetje kan ik - niet zozeer duurzaam, maar wel langdurig - mijn gedachten laten gaan. Kun je een gedachte bedenken? En zo ja, hoe maak je die dan duurzaam? Door de bedachte gedachte eindeloos te blijven recyclen, zodat eruit die bedachte gedachte uiteindelijk een geheel nieuwe gedachte ontstaat of gedachten ontstaan? En hoe gaat het bedenken van “duurzame gedachten” in zijn werk? Is het een bewust of onbewust proces dat zich in het menselijk brein afspeelt? En als het een bewust proces is, ga je er dan voor zitten en neem je je voor een gedachte te bedenken, waarvan je vindt dat die duurzaam zou moeten zijn? Of, in geval van een onbewust proces, besef je als bij toverslag dat je een gedachte hebt bedacht die zeker de moeite van het verduurzamen waard is? En hoe sla je die duurzame gedachten vervolgens op om die duurzaamheid ook werkelijk gestalte te kunnen geven?

    Voer voor filosofen of linguïsten? Nou, nee hoor, het rolde al babbelend uit de mond van een enthousiaste vertegenwoordigster van de ANVR tijdens een programma van de nieuwszender BNR van 28 juli dat in het teken stond van het modieuze thema “duurzaamheid”. De ANVR, de Algemene Nederlandse Vereniging van Reisorganisaties, van bonafide reisbureaus en touroperators, garandeert reizigers die gebruik maken van een zogenaamde “pakketreis” schadeloosstelling, mocht hun pakketreis al dan niet letterlijk in het water vallen.

    Naast een meneer die uit louter - zo leek het althans - ideële doelstellingen in Bangladesh zonnepanelen laat fabriceren, mocht deze mevrouw vertellen dat ook de ANVR, die in feite een bijzonder vergankelijk product verkoopt dat allesbehalve duurzaam is maar juist ernstig belastend voor het milieu, een imago van milieuvriendelijkheid op zich wil laden door touroperators slechts afspraken te laten maken met die bungalowparken, hotels, appartementscomplexen in reeds lang geleden verziekte kustgebieden die duurzaamheid hoog in het vaandel hebben staan.

    Prachtig. Maar hoe dan? De ANVR staat immers tevens voor massatoerisme, het toerisme waarvoor Schiphol gisteren bijvoorbeeld iets van honderdzeventienduizend vakantievierders te verwerken had? En dan die honderden kilometers file van het zich zuidwaarts ‘spoedende’ autoverkeer! Hoe wil je deze uitermate ónduurzame toeristische ontwikkeling omturnen in een duurzaam toerisme?

    Welnu, de mevrouw van de ANVR had hier een bijzonder ‘effectieve’ oplossing voor: Naast het energie-vriendelijker omgaan met elektriciteit, zouden hotels en dergelijke hun kranen moeten voorzien van een elementje dat waterbesparend werkt: de waterstraal zou even groot als normaal lijken maar veel minder water bevatten… Geen opgeklopte lucht maar opgeklopt water dus?

    Andere mogelijkheden zijn mij ontgaan, maar niet de opmerking van de interviewer die het in verhouding tot de reis zélf (vliegtuig, auto, trein…) allemaal nogal marginaal vond.

    Inderdaad, dat vond ik ook. Het deed me denken aan de Shell, die werkelijk nergens ter wereld het ergste afvalproduct van de aarde, ruwe olie, met rust kan laten, maar ons wel wil laten geloven dat het bedrijf zeldzaam milieuvriendelijk te werk gaat met behulp van reclamefilmpjes, waarin beelden zijn opgenomen van een brandschoon koraalrif - in plaats van de door haar in Nigeria aangerichte vervuiling, om maar een voorbeeld te noemen.

    Het massatoerisme, de bron van inkomsten van bij de ANVR aangesloten organisaties, is domweg een grote lucht- en watervervuiler om nog maar te zwijgen over de geluidhinder dat het veroorzaakt, en een waterbesparend kraanelementje helpt hier geen lieve moedertje aan.

    Beste mevrouw van de ANVR, u wist het enthousiast te brengen, maar u zult toch echt interessanter duurzame gedachten moeten bedenken, wil ik uw vereniging op het gebied van duurzaamheid serieus kunnen nemen.

    Copyright 2012, Renée Olsthoorn

     

     

     

     

    1. nogalirritant posted this