Say cheese! Straks kan het niet meer… - Renée O
Een paar jaar geleden zat ik op het puntje van mijn stoel in de bioscoop in de hoop weg te zullen zwijmelen bij een nieuwe filmbewerking van een van mijn lievelingsboeken, Jane Austens Pride and Prejudice. De cast was geweldig, Matthew Macfadyen als Mr. Darcy, Keira Knightley als Elizabeth Bennet en… een in mijn jeugd zeer bewonderde acteur, Donald - Klute - Sutherland in de rol van Mr. Bennet.
En uitgerekend Donald Sutherland heeft die aller charmantste filmbewerking deels voor mij bedorven. Niet door zijn acting skills, maar door zijn ijdelheid! Waarom? Ik zal het u uitleggen, lieve lezer.
Een verhaal mag van mij volstrekt ongeloofwaardig zijn, dat maakt me niets uit, we hebben het hier over fictie, nietwaar? Maar als ik het lees of zie moet het wél geloofwaardig óverkomen, dus alsof het zomaar zou kúnnen gebeuren. Dan moet ik niet afgeleid worden door details, hoe gering ook, die voor het bewuste tijdperk, in dit geval het begin van de negentiende eeuw, onmogelijk zijn, zoals een stralend wit en gaaf gebit bij een man van middelbare leeftijd!
Jane Austen vermeldt de exacte leeftijd van Mr. Bennet niet in haar beroemde boek, maar aangezien zijn oudste dochter 23 is, mogen we verwachten dat hij achter in de veertig is of misschien al de vijftig is gepasseerd (Bij de casting van Sutherland kun je dus al je vraagtekens zetten, maar dat terzijde). Ook al poetste men de tanden in die tijd, wist men al dat zoetigheid slecht voor het gebit was en ontwikkelde de tandheelkunde zich in die tijd behoorlijk snel, de meeste mensen van middelbare leeftijd hadden - wellicht een tegen cariës behandeld maar - beslist geen wit gebit meer!
Hoe dan ook, de regisseur heeft naar mijn smaak twee kapitale fouten gemaakt die mij hebben belet onbekommerd van de film te genieten: hij heeft het huis waar de familie Bennet woont, een tot de boerenadel behorende familie, aftands en verveloos gelaten (ongeloofwaardig, de huizen werden goed onderhouden), en omgekeerd evenredig heeft hij Donald Sutherland zijn witte waterstofperoxide gebit niet bij de schmink aftands laten maken, vermoedelijk omdat de acteur dat niet wilde. Storend. Heel jammer.
Ik moest hieraan denken toen ik vanochtend naar NOS Radio1 luisterde, waarin de strengere regels voor het bleken van tanden aan bod kwamen. Het zou gezondheidsrisico’s met zich meebrengen, want de wit makende stof, waterstofperoxide, zou het DNA kunnen veranderen, kankerverwekkend zijn en het glazuur aantasten…
Nu kan ik me best voorstellen dat jonge mensen kiezen voor een dergelijke behandeling, bijvoorbeeld omdat hun gebit gelig is doordat mama antibiotica heeft geslikt tijdens de zwangerschap, of dat er door een ongelukje een of meer tanden dood zijn en verkleurd, et cetera. Bovendien valt het bij jongeren niet op, witte tanden horen bij het jong zijn. Grotesk wordt het in mijn ogen echter als ouderen zich eraan wagen. Even grotesk als een face lift of een met botox behandeld gezicht. Het punt is namelijk, dat men er niet jonger door gaat uitzien, maar de leeftijd - die men zo graag wil verdoezelen - alleen maar manifester wordt.
Ik denk althans nooit als ik zo’n kosmetisch bewerkt persoon zie: “Wow, wat ziet die vrouw (of man) er jong uit!” Maar eerder: “O, die heeft zich met botox laten behandelen en de tanden laten laseren.” Het enige wat ik dus doe, is een feit constateren.
Toegegeven, ik ben wat gefixeerd op gebitten en best wel een beetje trots op mijn mond vol échte gave tanden (over mijn gouden kiezen heb ik het maar even niet, maar de façade is perfect). Een goede mondverzorging vind ik namelijk heel belangrijk en de mondhygiëniste verdient dan ook veel meer aan mij dan de schoonheidsspecialiste. Mijn tanden, hoe goed verzorgd ook, zijn echter lang zo wit niet meer als ze waren, maar qua kleur wel in verhouding tot de rest van mijn nu eenmaal niet meer piepjonge uiterlijk. En dat laat ik fijn zo. Aan mijn lichaam of mond geen polonaise.
Een oordeel over de strengere regels heb ik niet, ik ben domweg niet voldoende thuis in de materie. Maar het kan voor mensen die zo’n behandeling overwegen natuurlijk helemaal geen kwaad zich eerst goed te laten voorlichten. Aangezien straks alleen tandartsen de behandeling nog mogen uitvoeren, krijgt men daarvoor voldoende (wacht)tijd.
Vals gebit van George Washington (1732-1799)
Copyright 2012, Renée Olsthoorn
Recent comments