
“Moet je dat rare fluittoontje tussen de jankjes door horen!”
“De bal ligt zeker weer onder de bank.”
“Of zal ze weer naar buiten moeten?”
“Ze is net uit geweest!”
“Ja, maar ze heeft nog niet gepoept.”
“Als ze nodig moet poepen, wordt ze eerder hyper, net zoals wij eigenlijk, en laat ze geen zacht zeurderige fluittoon horen.” (lacht.)
“Toch maar weer even naar buiten met haar? Voor de zekerheid?”
“Nee joh, ze ziet ons eten! Ze wil ook gewoon wat.”
“Ach ja, natuurlijk. Niet geven, hoor! Dan leert ze alleen maar bedelen… en ik weet niet of ik daar tegen bestand ben. Vrees het ergste…”










































